Wat als een druk seizoen gepland bestempeld stond, met zeer mooie evenementen, werd beperkt tot slechts enkele Nationale wedstrijden. Maar positief bekeken, we mochten uiteindelijk toch nog racen! Na een super goede winter met vele uren in Spanje, Zuid-Afrika, de Nederlandse wegen en de door mijn lichaam opgewarmde zolderkamer op de rollerbank keek ik uit naar het wedstrijd seizoen. De officiele wedstrijden werd uiteindelijk een heuze tijdrit competitie tegen mijn broer in de polder van Noord-Holland waar we elkaar wel tot het uiterste konden drijven. Op mijn 29everjaardag (10 juni) brak ik na een val met de motor een nekwervel waar ik uiteindelijk enorm veel geluk mee gehad heb. Slechts een paar dagen niet op de fiets en ondertussen volledig hersteld. De motor blijft nu in elk geval weer op slot staan tot en met de Paralympics in 2021. 

Eén week nadat ik mijn nekkraag af mocht, vertrok ik naar het Italiaanse Livigno voor een hoogtestage. Vier weken perfect kunnen trainen met drie (valide) top triathleten (Joep, Jorik & Tristan). 

Dit kamp heeft mij veel goed gedaan, terug het gevoel van topsporter en kunnen groeien richting topvorm! Dit kon ik goed gebruiken want er was namelijk goed nieuws, er stonden weer wat wedstrijden op de planning! Uiteindelijk werden het  vier wedstrijden: NK tijdrijden, NK Wegwedstrijd, NK triathlon en een criterium handbiken. Goed voor bijna 3 uur en 28 minten, dat onderstreept dit bijzondere seizoen. Maar ik heb er van genoten, blij met de vorm die ik kon tonen en ook met een nieuw record wat betreft gemiddelde snelheid in een tijdrit: 46,7 km/h over 17,5 kilometer. De twee laatste geplande wedstrijden in Breda en Almere gingen helaas weer van de kalender en zo kwam seizoen 2020 ten einde. 

Foto: Bert Willems

Een gek jaar waar we allemaal op eigen manier het beste van moeten maken! Gelukkig zijn er nog veel dingen waar ik in kan verbeteren en waar nu juist wat ruimte voor gekomen is. Nu is het eerst tijd voor twee weken pauze, alleen op de fiets als ik gewoon even lekker wil uitwaaien. Vooral bedoeld om mentaal weer volledig op te laten voor de opbouw van het komende seizoen, nu dan écht het Olympische/Paralympische jaar! 

Blijf gezond, denk een beetje na en hopelijk kunnen we deze hele crisis dan achter ons gaan laten! 

Een heel gek seizoen, met het annuleren van eigenlijk het hele wedstrijd seizoen inclusief de Paralympische Spelen in Tokyo. Een breukje in mijn nekwervel begin juni zorgd ervoor dat er zelfs een ‘plan C’ moest komen. Maar gelukkig kunnen we eind september toch weer écht leuke dingen melden rondom wedstrijden! De eerste week van een heel kort 2020 seizoen was wel meteen een echte week met alle drie de NK’s, zaak om in vorm te zijn dus! 

Te beginnen met het Nederlandse kampioenschap tijdrijden op dinsdag 15 september. Verplaats naar het wielerparkoers van Sloten waar ons NK over 7 rondes van 2,5 kilometer ging. Een voor mij bekend, super snel parkoers in ook nog eens ideale omstandigheden. Een warme dag met amper wind zou sowieso snelle tijden gaan geven. En die kwamen er! De top 7 overall bij de handbike mannen reden boven de 40km/h en ik reed mijn persoonlijk snelste tijdrit ooit met een gemiddelde van ruim boven de 46km/h wat tevens meer dan voldoende was voor de overwinning! Super gaaf allereerst om eindelijk weer eens een officiele wedstrijd te racen, de spanning, de hele voorbereiding en met het snelste materiaal. Ook super blij dat ik na mijn heftige blessure (Gescheurde C5 nekwervel) weer 100% terug ben en zelfs weer een stapje sterker ben dan afgelopen jaar. 

Foto: Marco Heijkoop

Zaterdag 19 september, de Nederlandse kampioenschappen wegwedstrijd op het wielerparkoers van Nieuwegein. 50 kilometer wedstrijd op een mooi 2,3 kilometer lang parkoers met halverwege een heuveltje. Met het goede gevoel van het NK tijdrijden ging ik van start en wist ik ook dat ik het hier af moest kunnen maken. Daarnaast ook wel in gedachten dat ik de volgende dag nog een wedstrijd had dus als het even kon wilde ik niet al te lang in het rood rijden. Na 5 rondes bleek ik wel echt een stuk sterker dan de concurrentie en zonder écht te versnellen zat er niemand meer in mijn wiel. Besloten toch door te blijven gaan omdat ik wist dat het een tempo was dat ik lang kon volhouden en zo werkte ik de 50 kilometer in een strak tempo ruim boven de 40km/h af. Een aantal rondes voor het einde nog wel een heftige crash met een achterblijver maar gelukkig konden we beide zonder al te veel oponthoud de weg vervolgen. Enorm balend wel want het was vooral mijn schuld, ik heb hem gewoon nooit gezien. Het gat met de nummer twee was al ruim geslagen en dus kwam ik ook als eerste over de finish voor de tweede Nationale titel van de week! Geert Schipper behaalde de 2eplaats en Herber Burggraaf werd derde. 

Foto: Bert Willems

’s Avonds het materiaal iets aanpassen (tijdrit wielen ed), goed slapen om de volgende ochtend weer optijd te vertrekken. Het was namelijk tijd voor NK nummer drie: De Nederlandse kampioenschappen triathlon in Sittard. Een iets aangepaste triathlon met eerst 750 meter zwemmen in een 25 meter bad, vervolgens verplaatsen naar een wielerparkoers en daar opnieuw van start voor het handbiken én wheelen. Met dank aan het Covid virus, maar we mochten in elk geval racen! Het vele keren in een 25 meter bad is niet mijn hobby maar desalnietemin kon ik de 750 afwerken in 9 minuten en 9 seconden, prima! Tijd voor de verplaatsing, opnieuw opladen en om 14:32 uur ging ik van start voor de 20 kilometer tijdrit met direct hierop volgend de 5 kilometer wheelen (hardloop onderdeel triathlon). Beide ging harder dan ik ooit heb gereden in een triathlon (27m21s handbiken, ruim 44 gemiddeld en 10:33 voor 5 kilometer wheelen). Niemand kwam aan deze tijden en dus was het raak voor de derde Nederlandse titel in één week tijd! 

Foto: Bert Willems

Het gekke is dat het seizoen eigenlijk ook bijna direct afgelopen is. 26 september nog een Nationale handbike wedstrijd in Rotterdam, waarschijnlijk 10 oktober nog in Breda en tot slot een tijdrit in de polder van Almere. Daarna tijd voor een korte stop met trainen om vervolgens verder te bouwen naar Tokyo 2021! 

Foto: Mathilde Dusol

Op woensdagavond 18 december is Jetze uitgeroepen tot ‘Paralympisch sporter van het jaar’! Na een zeer succesvol seizoen, met onder andere het Werelduurrecord handbiken en drie Wereldtitels (triathlon & handbiken) mocht hij zijn tweede Jaap Eden prijs in ontvangst nemen. Samen met Diede de Groot (rolstoeltennis) en Jeroen Kampschreur (zitskieën) behoorde Jetze tot de genomineerde. De uitslag werd voor 50% door een vakjury bepaald, de andere 50% kwam vanuit de stemmen door de topsporters van TeamNL.
Dit jaar kon Jetze er wegens een trainingsstage in Spanje helaas niet bij zijn, zijn krachttrainer Johan Versluijs mocht de prijs tijdens de live uitzending in ontvangst nemen.

PERSBERICHT – Jetze Plat heeft de handbikemarathon van Berlijn gewonnen. Na 42 kilometer en 195 meter dwars door de Duitse hoofdstad kwam de 28-jarige Nederlander solo over de finish. Op ruime afstand pakte de Belg Jonas van de Steene het zilver en brons was voor Vico Merklein uit Duitsland. Voor Plat is het zijn vierde overwinning in de hoog aangeschreven marathon.

In de eerste vijf kilometer sloeg Plat al een gat van bijna een halve minuut. “Mijn tactiek was ook om hard te starten, zo snel mogelijk een gaatje te slaan en daarna steady doorrijden”, verklaart Plat zijn raceplan. “Ik had onderweg geen idee hoe ver de concurrentie achter me zat, dus kon ik het niet echt rustig aan doen. De rest wist echter niet meer terug te komen, dus heb ik bijna de hele marathon solo gereden. Uiteindelijk had ik een marge van precies vier minuten op de nummers twee en drie.”

Parcoursrecord
Plat verbeterde in Berlijn met zijn tijd van 1 uur en 1 seconde ook het parcoursrecord. Dat stond sinds 2015 op naar van Merklein (1:02.32). “Het is jammer dat ik net één seconde meer nodig heb dan een uur”, lacht Plat. “Maar dat ik dat parcoursrecord nu weer in handen heb, is mooi. Dit is een prachtige afsluiter van het wedstrijdseizoen.”

Over Jetze Plat
Jetze Plat (28) werd geboren met een verkort linkerbeen en een knie zonder kniebanden; en rechts miste hij zijn hele bovenbeen. Naarmate hij ouder werd, groeide het lengteverschil in de benen. Amputatie van zijn rechtervoet bleek de beste oplossing en met een prothese kan hij kleine stukjes lopen. Om slijtage te voorkomen, gebruikt hij echter bijna altijd zijn rolstoel. De handbike bleek een ideaal vervoermiddel en inmiddels ook een belangrijk topsportattribuut.

Plat hoort bij de internationale wereldtop in het handbiken en de triatlon. Hij werd tot nu toe 6 keer wereldkampioen handbiken, 4 keer wereldkampioen triatlon en is regerend paralympisch kampioen op de triatlon.

Tekst: Robin Wubben/ParaWatcher

PERSBERICHT – Paralympisch handbiker Jetze Plat heeft na de tijdrit ook de wegwedstrijd gewonnen op de wereldkampioenschappen in Emmen. In de eindsprint klopte hij de twee overgebleven medevluchters. Voor de 28-jarige Zuid-Hollander is het zijn derde wereldtitel in twee weken tijd; een unieke prestatie.

Direct vanaf de start maakte Plat zelf de wedstrijd hard en al in de eerste ronde ontstond er een grote kopgroep van dertien man. Vooral door de harde wind werd het een zware wedstrijd, die beslist werd op het enige heuveltje in het parcours én in een lastige bochtensectie. Uiteindelijk bleef de Nederlandse titelverdediger over met twee Amerikanen, die hij in een spannende sprint wist te kloppen. Thomas Davis werd – net als in de tijdrit – tweede, brons ging naar diens landgenoot Travis Gaertner.

Eindsprint
“Het was een zware wedstrijd”, erkent Plat. “De wind maakte het zwaar en het parcours was op sommige plaatsen best krap en risicovol. Daarom koos ik van begin af aan meteen de aanval. Toen ik uiteindelijk met twee Amerikanen overbleef, moest ik zorgen dat ik een goede positie had voor de eindsprint. Op 200 meter van de finish lag nog een lastige bocht, ik kreeg daar nog een flinke tik, maar dat had ik op tijd hersteld om als eerste over de streep te komen.”

Tokio 2020
Na de wereldtitel in de tijdrit en het goud op de WK triatlon twee weken terug, is Plat nu – net als de afgelopen twee jaar – regerend drievoudig wereldkampioen. “Dan lijkt het misschien of het allemaal heel normaal is”, zegt de man uit Vrouwenakker, “maar niets is minder waar. Dit is een heel bijzondere dag. Om drie wereldtitels binnen twee weken te pakken, voelt fantastisch. En om dat in eigen land te doen, maakt het helemaal af. Dit is een ontzettend belangrijke stap richting de Paralympische Spelen van volgend jaar in Tokio.”

Tekst: Robin Wubben/ParaWatcher
Foto: Brett Florens

EMMEN – Handbiker Jetze Plat is voor het derde jaar op rij wereldkampioen tijdrijden geworden. In de straten van Emmen was de 28-jarige man uit Vrouwenakker met afstand de snelste. Het zilver ging naar de Amerikaan Thomas Davis, brons was voor Thomas Frühwirth uit Oostenrijk.

Voor Plat is het in totaal zijn vijfde wereldtitel in het handbiken. “Het is mijn vijfde wereldtitel in totaal en mijn derde in het tijdrijden. Veel mensen denken dat het dan vanzelfsprekend wordt, maar ik ben telkens weer blij als ik hem nog een jaar mag dragen”, vertelt Plat nadat hij het oranje shirt opnieuw heeft omgewisseld voor de regenboogtrui.

Vorige week kostte materiaalpech Plat nog de Nederlandse titel. “Dat was niet goed voor mijn zelfvertrouwen. Na de hoogtestage had ik een mindere periode. Dat is logisch, maar als er dan zoiets gebeurt, doet dat toch iets met me. Gelukkig ging het in de laatste trainingen hier in Emmen al erg goed. En die lijn heb ik door weten te trekken.”

Trilogie
Zondag kan de paralympisch sporter van het jaar 2017 een unieke trilogie voltooien: binnen twee weken drie keer wereldkampioen worden. Twee weken geleden prolongeerde hij ook al zijn wereldtitel op de triatlon, zondag is hij titelverdediger in de bijna 67 kilometer lange wegwedstrijd.

Tokio 2020
De unieke trilogie moet – als het aan Plat ligt – volgend jaar een vervolg krijgen op de Paralympische Spelen. “De omstandigheden zijn totaal niet te vergelijken met Tokio. Het parcours voor de handbikewedstrijden is daar veel heuvelachtiger en het zal ook een stuk warmer zijn. Bovendien zijn de triatlon, tijdrit en wegwedstrijd dan niet in twee weken, maar binnen vijf dagen. Ik moet daarom zorgen dat ik echt sterker ben dan de concurrentie.”

Ruime voorsprong
Dat Plat echt sterker was dan de concurrentie, was in Emmen wel duidelijk. Na krap 21 kilometer had hij een voorsprong van ruim 26 seconden op Davis, die het zilver pakte. Over zijn race was Plat dan ook dik tevreden. “Deze tijdrit geeft enorm vertrouwen. Richting zondag én richting Tokio. De indeling, de wattages, het plan; alles klopte perfect. Qua uitvoering was dit waarschijnlijk de beste tijdrit die ik ooit op een WK heb gereden.”

Wegwedstrijd
Komende zondag verdedigt Plat zijn regenboogtrui in de wegwedstrijd. De race over bijna 67 kilometer start om 11.15 uur voor het stadion van FC Emmen.

Tekst: Robin Wubben/ParaWatcher.
Foto: Brett Florens

PERSBERICHT – Paralympisch handbiker en triatleet Jetze Plat kan niet lang nagenieten van zijn vierde wereldtitel in de triatlon. Die titel pakte hij afgelopen zondag en nu is de focus alweer verlegd naar de WK handbiken, die volgende week in Emmen worden gehouden. Plat wil daar zijn wereldtitels verdedigen en zo een belangrijke stap zetten richting de Paralympische Spelen van volgend jaar.

Het hele seizoen van de 28-jarige topsporter uit Vrouwenakker is afgestemd op de wereldkampioenschappen in het Drentse Emmen. Plat verbleef in augustus vier weken in het Italiaanse bergdorp Trepalle en wil in eigen land de vruchten plukken van die hoogtestage. “Ongeveer twee weken na zo’n periode op hoogte (Trepalle is het hoogstgelegen dorp van Europa, op ongeveer 2100 meter, red.) ervaar je het maximale effect ervan. Dus in Emmen moet ik in absolute topvorm aan de start staan.”

Mentale voorbereiding
Een dergelijke hoogtestage is niet alleen goed voor nu, maar ook richting de toekomst; of in het geval van Plat: richting Tokio 2020. “Hoe vaker je zo’n hoogtestage doet, hoe beter het resultaat ervan wordt. Ik doe dit nu voor de tweede keer. Het is niet alleen fysiek goed, maar ook mentaal. Ik hoefde me even vier weken alleen bezig te houden met trainen en herstellen. Verder niks.” Dat hij ook kort na de hoogtestage lichamelijk al prima in orde was, bewees hij op de WK paratriatlon in Lausanne (Zwitserland). Plat: “Het was een kleine gok om pas kort voor dat WK ‘naar beneden’ te komen, maar die gok heeft heel goed uitgepakt.”

Plat is de laatste jaren niet alleen een klasse apart in de paratriatlon; ook in het handbiken hoort hij bij de allerbesten. De afgelopen twee jaar kroonde hij zich in de H4-handicapklasse tot wereldkampioen in de tijdrit én de wegwedstrijd. Die status neemt hij graag mee richting het paralympisch jaar 2020. “Natuurlijk wil ik mijn wereldtitels prolongeren”, erkent hij. “Door in Emmen twee keer te winnen, ben ik ook zo goed als zeker van deelname aan de Paralympische Spelen. Dat is de bonus waar ik het nu ook voor doe.”

Tokio 2020
Alleenheerser in de handbike én in de zwem-handbike-wheeler-divisie van de paratriatlon. Twijfelt hij dan nog over die deelname volgend jaar in Tokio? “Twijfel is een groot woord”, glimlacht Plat. “Maar ik moet het nog wel doen. En ik weet hoe het is om het op het moment suprème te missen: in 2015 gaf een wereldtitel een rechtstreeks ticket voor de Paralympische Spelen. Ik lag in leidende positie, er leek niks aan de hand, maar reed twee keer lek en werd tweede. Dus ik blijf voorzichtig. Fysiek en mentaal ben ik sterk, maar garanties heb je pas als het binnen is. Zo simpel is het.”

WK op de weg
De WK wielrennen op de weg vinden plaats van woensdag 11 tot en met zondag 15 september in Emmen. Plat rijdt op 13 september om 14.00 uur zijn tijdrit over krap 21 kilometer. Twee dagen later (15 september) start hij om 11.15 uur aan zijn wegwedstrijd over bijna 67 kilometer. Meer informatie over de WK is te vinden op www.cyclingdrenthe.nl.

Tekst: Robin Wubben/ParaWatcher.

PERSBERICHT – Paralympisch triatleet Jetze Plat is in het Zwitserse Lausanne wereldkampioen geworden. Beter gezegd: hij is wereldkampioen gebleven. Sinds 2016 was de 28-jarige Nederlander steeds de beste van de wereld. In een overtuigende race veroverde hij zijn vierde wereldtitel op rij. 

Plat was op de streep ruim sterker dan de concurrentie. Het zilver ging naar landgenoot Geert Schipper, brons was voor de Italiaan Giovanni Achenza. Al in het eerste onderdeel, 750 meter zwemmen, liet Plat de meeste concurrenten achter zich en tijdens het handbiken (20 kilometer) nam hij de leiding. Die stond hij ook in de afsluitende 5 kilometer wheelen niet meer af. “Het was een superrace”, erkent de man uit Vrouwenakker. “Ik heb gedaan wat ik moest doen, heb geen moment onder druk gestaan en ben ook niet in de problemen geweest.”

Plat wist vooraf dat hij het verschil vooral in het handbikegedeelte kon maken. “Ik heb het parcours al in april verkend”, vertelt hij. “Het was een rondje met veel hoogtemeters voor triatlonbegrippen. Goede fietsers zijn hier in het voordeel. Vooral bergop had ik veel vermogen. Na een lange hoogtestage was het even afwachten hoe het gevoel zou zijn, maar het was gewoon super. In de afdalingen heb ik niet alle risico’s genomen, maar ik was bij de wissel naar het wheelen al veel sneller dan de concurrentie. En op een bochtig parcours had ik ook daar nog genoeg in de tank om verder uit te lopen.”

Tokio 2020
Als wereldkampioen is Plat nog niet helemaal zeker van deelname aan de Paralympische Spelen van volgend jaar in Tokio. “Daarvoor tellen drie wedstrijden mee. Ik heb nu twee resultaten staan, begin 2020 moet daar dus nog een derde bijkomen”, legt hij uit. “Maar dit is wel een belangrijk puzzelstukje op weg naar Tokio; dit zijn belangrijke punten op weg naar kwalificatie.”

WK Handbiken
Plat reist nu naar huis en gaat zich voorbereiden op de WK Handbiken, die op 11 september beginnen in Emmen. Hij verdedigt daar zijn wereldtitels in de tijdrit en wegwedstrijd.

Tekst: Robin Wubben/ParaWatcher
Foto: Bert Willems

MONTRÉAL – Paralympisch kampioen Jetze Plat heeft de World Paratriathlon Series (WPS) in het Canadese Montréal gewonnen. De 28-jarige Noord-Hollander kwam na 750 meter zwemmen, 20 kilometer handbiken en 5 kilometer wheelen als eerste over de streep. Het zilver ging naar landgenoot Geert Schipper, brons was voor Giovanni Achenza (Italië).

Met Plat, Schipper en Achenza kende de wereldbekerwedstrijd in Montréal hetzelfde podium als de triatlon op de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro (2016). “Deze wedstrijd was de eerste die meetelt voor kwalificatie voor de volgende Paralympische Spelen, volgend jaar in Tokio”, legt Plat uit na zijn race. “Voor mij was het dus ontzettend belangrijk om hier goed te presteren. Dat is gelukt. Zwemmen, handbiken en wheelen gingen goed, ik heb tot de finish vol gas gegeven en het maximale eruit gehaald.”

Voor Plat is de WPS in Canada de laatste wedstrijd van het eerste wedstrijdblok van het seizoen. De man uit Vrouwenakker kan tevreden terugkijken, met twee wereldbekeroverwinningen in de triatlon en vier in het handbiken. Op zijn ‘road to Tokyo’ scoort Plat daardoor tot nu toe maximaal. Plat: “Het is mooi om dit blok zo af te sluiten. Ik ben blij met het resultaat; ik heb m’n werk goed gedaan. Ik heb nu een paar dagen echt rust en daarna ga ik weer opbouwen richting het tweede deel van dit seizoen.”

Wereldkampioen
In het tweede wedstrijdblok van het seizoen zijn de WK’s paratriatlon (1 september in Lausanne, Zwitserland) en handbiken (11-15 september in Emmen) de belangrijkste momenten voor Plat. Op beide evenementen verdedigt hij zijn wereldtitels.

Tekst: Robin Wubben/ParaWatcher

Het was een letterlijk stormachtige aanloop, ‘s morgens werd het wegens het weer (onweer, storm) onzeker of we in de avond wel konden gaat starten voor het NK tijdrijden in het Noord-Limburgse Well. Ondanks een uitgestelde start mocht ik dan iets voor 20 uur eindelijk van start voor een lange tijdrit van 30,3 kilometer. Tijdens de tijdrit haperde mijn vermogensmeter welke ik normaal enorm gebruik om de tijdrit goed in te delen en dus moest ik ‘flexibel’ zijn, op gevoel en dit ging super! Het ging eigenlijk gewoon verschrikkelijk hard. Met een gemiddelde van 43,6km/h (!) finishte ik binnen 42 minuten en al snel werd duidelijk dat dit ruim voldoende was voor de (overall) winst. Enorm blij mee en trots dat het progressie er nog steeds in zit!