Wereldtitel(s) handbiken met glans verdedigd!

25 juni 2018

De tijdrit: Wat een super bijzondere dag was dit! Ja ik zou het ‘wel even doen’, regerend wereldkampioen en daarna geen tijdrit meer verloren. Maar het gaat om topsport, waarbij ik keer op keer het uiterste van het lichaam, materiaal én omgeving vraag.

 

Maar ik voelde mij goed. Al vijf weken was ik mij in Italië aan het voorbereiden op dit WK. Op een ontspannen manier, maar hard en goed getraind. Mooi om weer samen met Team NL te zijn van de KNWU. Goede sfeer in de ploeg, we waren/zijn er klaar voor! Het beloofde een warme dag te worden maar hier waren we goed op voorbereid met een hitte protocol. De weersvoorspellingen gaven aan dat er een hele kleine kans was op wat spetters regen om 17:00 uur.

 

Nou die regen kwam er. Heel kort voor mijn start (15:52h) sloeg het weer totaal om, harde wind, regen en onweer zorgde ook dat de temperatuur meteen een paar graden afkoelde. Compleet andere omstandigheden dan verwacht wat zeker wat aanpassing vroeg van de atleten. Maar ik hield me rustig, wist wat ik moest doen en besefte ook dat ieder klein stuurfoutje nu heel hard afgestraft zou worden. Het Italiaanse asfalt veranderde namelijk direct in een spiegelgladde ‘ijsbaan’. Maar op de rechte stukken ging het hard, heel hard. Over het glooiende parkoers maakt ik, in tegenstelling tot een aantal zeer sterkte concurrenten, geen fouten. Met een gemiddelde van 42,2km/h kwam ik over de streep en omdat ik de laatst startende was, was de uitslag snel bekend: WERELDKAMPIOEN!!!

 

Twee dagen later stond de wegwedstrijd op het programma. Bijna een gelijkwaardig startveld als bij de tijdrit (Een aantal extra die geen startplek voor de tijdrit hadden) en compleet andere weersomstandigheden: warm onder een brandende zon. Dat de vorm goed was was helder, vooral ‘gewoon’ doen wat ik moest doen. Het heuvelig achtige parkoers zorgde voor een enorm slijtage slag wat voor mij uiteindelijk alleen maar gunstig was. Ik werkte ook hard om er een zware wedstrijd van te maken en dit betaalde zich uit! Na een sterke demarrage kwam ik samen met de Poolse Rafal Wilk voorop te rijden en we gingen samen sprinten voor de overwinning welke ik won! Bizar, titelprolongatie op zowel de tijdrit als de wegwedstrijd. Ik kan nu alleen zeggen dat ik enorm dankbaar ben dat het harde werken wordt beloond en dankbaar voor alle mensen die hieraan bijgedragen hebben!

Related Post