Seizoen 2021 in volle gang!

14 mei 2021

Wat ben ik enorm blij om dit te kunnen schrijven: seizoen 2021 in volle gang! Het was een lange tijd zonder (inter)nationale wedstrijden en in middels zitten we een goede 100 dagen tot de start van de Paralympische Spelen! 

Foto: Mathilde Dusol

Een lange tijd ook weinige updates op mijn website en dit zal ik zeker weer wat frequenter proberen te doen. Het jaar begon voor mij met een hoogtestage met de Olympische triathlon selectie in Namibië. Een zo goed als leeg vliegtuig, veel testen en formulieren duiden er al wel op dat het een gekke tijd was/is. Maar super blij te mogen reizen en mijzelf maximaal voor te bereiden op het komende seizoen. Dit seizoen begon met twee bijzondere indoor triathlon wedstrijden van de Super League, één in Londen en één in Rotterdam. Gaaf om twee korte en explosieve wedstrijden (300 meter zwemmen, 10km handbiken een Tacx en 2km wheelen op een rollerbank) te racen waar het gemiste onderbuikgevoel er écht weer was: wedstrijdspanning!  Twee goede wedstrijd wat liet zien dat ik niet stil heb gezeten de afgelopen maanden en waar ik gelukkig ook nog weer een beetje progressie heb kunnen maken! Met nog een trainingsstage in het Spaanse Girona tussendoor begon het seizoen op zondag 2 mei écht met een hele speciale wedstrijd! De Ronde van Vlaanderen, dezelfde organisatie van de wereldberoemde ‘Ronde van Vlaanderen’ maar dan voor paracycling. 88 kilometer van Brugge naar Ronse met in de finale wat stevige beklimmingen. Ondanks een sterks startveld wist ik solo aan te komen in Ronse op een geweldig parkoers! Grote dank aan de organisatie voor deze super mooie wedstrijd! 

Ronde in Vlaanderen

Dat het meteen ‘aan’ moest staan was duidelijk, want vier dagen later stond ik in het Belgische Oostende aan de start voor een Wereldbeker wedstrijden handbiken. Al vele jaren actief in Oostende dus het parkoers bekend, net als de verblijfsplaats en teamgenoten. Op donderdag dus de eerste wedstrijd met een tijdrit van 20 kilometer, weinig bochten, volledig vlak en uitdagend asfalt maakt het niet persé mijn favoriete parkoers maar ook hier weer, super blij te mogen racen! Halverwege een goed gevoel al moet ik toegeven dat ik tijdens het tweede deel had gehoopte nog iets meer vermogen erin te kunnen stoppen. Al met al absoluut een goede tijdrit wat met een voorsprong van 46 seconden op de nummer 2 Thomas Fruwirth ruimschoots voldoende was voor de overwinning! Twee dagen later direct voor een wegwedstrijd van 70 kilometer over hetzelfde parkoers. Mazzel met het weer wat vlak voor onze wedstrijd stopte het met regenen en zo konden we zo goed als droog van start. Een heftige start was het zeker, een kopgroep van een man of 12 en er werd verschrikkelijk hard gereden, ik kon niet veel meer dan volgen en alert blijven of het niet brak. Dit gebeurde wel een aantal keer maar uiteindelijk was ik wel in staat een gat te dichten en kwam ik er ronde na ronde beter in.  Nadat ik drie ronde niets anders kon dan op het tandvlees volgen werd de groep, mede dankzij de harde wind, alsmaar kleiner. Snel duidelijk werd wel dat iedereen de harde start moest gaan betalen en op die manier kwam ik er steeds beter in. Drie rondes voor het einde demarreerde de Oostenrijk Fruwirth en hij had direct een behoorlijk gat. Ik wist dat ik er naartoe moest want anders was hij gevlogen. Mijn aanval voorbereid en zo ‘sprong’ ik alleen naar hem toe, na een maximale achtervolging van 3 kilometer. Eenmaal samen was er direct een goede samenwerking en was het duidelijk dat wij het goud en zilver gingen verdelen. Met nog een verassingsaanval op 5 kilometer voor de finish zorgde dat ik nog in de achtervolging moest maar wist hem vlak voor de streep bij te halen en zo haalde ik de zwaarbevochte gouden medaille binnen! 

Bij thuiskomst direct de laatste paar dingen inpakken want op maandag 10 mei stond de vlucht naar het Japanse Yokohoma gepland, de eerste World Triathlon race van het seizoen. Vlakbij het Paralympische parkoers waar ik op 29 augustus van start zal gaan, start ik in Yokohama ook voor de sprint afstand en hiermee wil ik mijn kwalificatie definitief veilig stellen. 

Heel veel regels, testen en formulieren maar mooi om deze kans mee te pakken om te weten hoe het er straks tijdens de Paralympische Spelen aan toe zal gaan. Eén ding is zeker, geduld is super belangrijk 😉 Gelukkig mogen we hier, onder strakke voorwaarden, indoor trainen en verder mogen we de hotelkamer niet af. Een echte bubbel waarvan ik nu ook wel kan onderstrepen dat een bubbel mogelijkheid is. Heel veel zin om hier morgen van start te gaan! 

Related Post