Door een val met mijn crossmotor tijdens de rustperiode, begon mijn seizoen met een valse start. Een breukje in de pols, scaphoid fractuur. Maximaal herstel was belangrijk en dus kon ik pas begin januari de trainigen weer echt oppaken. De blessure is overigens gelukkig 100% genezen, blij met het snelle en goede herstel! Voordeel van dit was misschien wel dat ik gemotiveerder dan ooit was om alsnog in goede vorm te komen voor het wedstrijd seizoen. Veel uren maken, krachttraining, testen en nog veel meer zorgde voor een snelle vooruitgang van de conditie en vorm. Ondanks deze periode lukte het ook nog Continue reading Alles gewonnen. Maar het belangrijkste verloren.

Support? Hoe belangrijk is het hebben van support om je heen eigenlijk?  Net een stapel mails weggewerkt, in de verte een prijzenkast welke mooi gevuld is en op mijn bureau een foto van mijn familie met ouders, broer en zussen. Wat was ik geweest zonder hulp van mensen om mij heen? Hoever was u gekomen zonder hulp? Uiteindelijk heeft iedereen hulp nodig. Of het nu met dagelijkse dingen is,  het opstellen van een optimaal trainingsprogramma of om binnen te komen bij (grote) sponsoren die je weer een stapje verder kunnen helpen. Natuurlijk, er kunnen nog veel dingen beter in dit land, maar slecht hebben we het zeker niet.  Er zijn veel hulpmiddelen beschikbaar en er zijn veel kansen welke benut kunnen worden.

 

Een van de eerste kansen voor mij was toen ik vijf jaar oud was en mijn eerste handbike kreeg. Ik kreeg de kans om mijn eigen wereld te verbreden en mijn vrijheid enorm te vergroten. Mijn armen waren toen zeker niet sterk genoeg om helemaal alleen te kunnen fietsen, maar ik de kans was er om mijn armen sterker te maken en zo mijn wereld te vergroten. Doordat ik heel veel gebruik maakte van mijn handbike, kreeg ik uiteindelijk in 2009 de mogelijkheid om op de Wereldkampioenschappen handbiken in Italië te starten. Niet sterk en slim genoeg om ook maar in de buurt van een top-10 plaats te komen. Wel een kans om het mee te maken, te leren en verder vooruit te kijken..

 

Hoe mooi is het om elkaar te helpen waar kan? Als topsporter moet ik soms uit mijn ‘cocon’ stappen/rollen en mij beseffen dat de rol als topsporter meer is dan maximale wedstrijd resultaten behalen. Als paralympische topsporter is het belangrijk om zowel valide als invalide mensen te laten zien wat er mogelijkheid is. Ja, dit hangt zeker af van je handicap, maar het gaat vooral om het maximale uit het leven te halen. Te kunnen genieten, met sport als een heel belangrijk onderdeel hiervan. Tot op de dag van vandaag ben ik mijn ouders, familie en mijn begeleidingsteam enorm dankbaar voor de support die ze mij gegeven hebben. Uiteindelijk is het dan aan de persoon zelf om het maximaal te benutten en dit probeer ik dan ook iedere dag.  Dus, wees dankbaar voor de hulp die je krijgt en help andere waar je kunt, dat maakt het leven net weer iets mooier!

Op mijn veertiende had ik al mijn eerste bijbaantje. Op zaterdag ochtend en in de vakanties werkte ik bij een technisch bedrijf waar veel verschillende klusjes deed. Leren werken en geld verdienen om leuke dingen te kunnen doen. Erg blij dat ik dit goed geleerd heb en dat ik al vroeg wist dat geld niet komt ‘aanwaaien’. Omdat mijn benen natuurlijk niet 100% zijn, waren sommige dingen natuurlijk wat lastiger. Maar gelukkig werd er gekeken naar mogelijkheden en kon ik met mijn eigen maniertjes meer dan prima functioneren in het bedrijf. Hierdoor leerde ik ook snel. Zo hadden we een mooi rolbare tafel gemaakt, waar ik weer andere dingen op kon lassen, zittend op een kruk. Op zaterdag morgen half zeven met mijn handbike naar het werk tot ergens in de middag. Een super mooie tijd!

Nadat ik mijn opleiding fijnmechanische techniek afrondde, wat ik ondertussen al combineerde met topsport, ging ik parttime aan het werk. Ik kreeg een prachtige kans bij een gespecialiseerd bedrijf in op maat gemaakte handbikes en rolstoelen: Double Performance. Hier voelde ik mij enorm thuis en ook hier heb ik veel mogen leren. Heel veel verschillend materiaal in mijn handen gehad wat mij ook hielp in mijn topsportcarriere. Weten wat er is en weten wat er kan. Maar na 2012 besloot ik goed overleg toch alles op de sport te zetten.

 

Ik had ondertussen een top 3 plaats behaald bij een World Cup wedstrijd handbiken. Dit geeft recht op een A-status van NOC*NSF.  Dit betekende ook een kans op een stipendium wat eigenlijk een salaris inhoud (minimumloon). Een jaar of twee heb ik de sport nog gecombineerd met parttime werken. Omdat ik graag dingen echt goed doe, heb ik uiteindelijk besloten om voor één ding te kiezen: De topsport.  Ik wilde de beste en snelste handbiker ter wereld worden.

 

Uiteraard gaat dit allemaal niet vanzelf. Heel veel uren fysieke training, mentale ontwikkeling, materiaal perfectioneren en nog heel veel meer. Dit heb ik in 2013 uiteindelijk ondergebracht ons een ‘eenmanszaak’ bij de Kamer van Koophandel. Het belang van sponsoren heb ik gelukkig al vroeg ingezien en ondertussen heb ik dus een behoorlijk netwerk opgebouwd. De A-status van NOC*NSF is fantastisch en geeft veel mogelijkheden. Echter is het niet voldoende om echt alles goed te kunnen regelen en hiervoor zijn extra privé sponsoren van essentieel belang. Daarnaast is het zo dat je 2-4 momenten per jaar heb om top 3 van de wereld te finishen (tijdens bijvoorbeeld een World Cup of Wereldkampioenschap). Als je dit een jaar lang niet lukt, raak je de status weer kwijt en moet je alles weer zelf voor elkaar krijgen.  Extra belangrijk dus, om naast de A-status, zelf alles goed op orde te hebben.

 

Gelukkig zie ik ook steeds beter in hoe bijzonder het is dat ik hiervan kan en mag leven. Topsport, mijn eigenlijk mijn hobby/passie mijn werk gemaakt is heel bijzonder. Ik ga heel hard en slim werken richting Tokio 2020. Zeker ook proberen te genieten en wetende dat het niet aan komt waaien!

Toen ik eind december te horen kreeg dat ik genomineerd was voor de ‘Laureus Award’, was ik natuurlijk enorm vereerd. Nu hoor ik u denken, Laureus Award, wat is dit precies? In Nederland is Laureus helemaal niet zo bekend. De foundation en academy zet zich in om sport over de hele wereld sport mogelijk te maken en daarnaast organiseren ze één keer per jaar een gala met grote sportprijzen. De ‘Laureus World Sports Awards’ zijn prestigieuze sportprijzen, die jaarlijks worden uitgereikt aan de grootste sportmannen en – vrouwen ter wereld. Hier zitten winnaars bij zoals Usain Bolt, Serena Williams en als enige Nederlandse ooit; Esther Vergeer.

 

Een enorme eer dus, na een bijzonder jaar in 2017, om hiervoor genomineerd te worden! Samen met mijn zusje vlogen we naar Monaco. Alles op en top geregeld, van luxe vlucht tot een fantastisch hotel. De avond van het gala was eveneens groots. Een geweldige show, ontmoetingen met onder andere Roger Federer en Fabian Cancellara en veel mooie winnaars. Helaas voor mij, ging de prijs voor ‘sportsperson of the year with a disability’ naar de Zwitserse Marcel Hug. Een groot atleet (marathon rolstoel atleet) en absoluut verdiend! Uiteraard ging de avond voornamelijk over de sportprijzen maar ook werden er zeer bijzondere verhalen verteld wat Laureus wereldwijd doet. Zeer inspirerende verhalen van de straatjongens in Dublin tot aan zeer arme gebieden in Zuid-Afrika. Mooi wat sport kan doen, al is het soms maar tijdelijke blijdschap, het help soms om even alles te vergeten en gewoon plezier te maken!

 

Dat we het in Nederland in de internationale (paralympische)  sportwereld goed doen blijkt maar weer dat naast mij ook Bibian Mentel genomineerd was. Een vrouw waar ik alleen maar enorm veel respect voor kan hebben en heel tof om dit met elkaar mee te maken!

 

Uiteindelijk ook heerlijk weer terug te gaan, te doen wat je het liefste doet en dat is toch voornamelijk het trainen en mogen werken voor de gestelde doelen. Voor mij staat het volgende seizoen alweer op het punt van beginnen. Na een breukje in mijn pols afgelopen winter gaan de trainingen ondertussen weer erg goed en kijk ik uit naar de komende wedstrijden. Naast de wedstrijden zal ik nog diverse handbike-clinics geven, presentaties geven bij scholen/bedrijven en andere projecten. Mooi om doormiddel van mijn topsportleven steeds meer mensen in aanraking te brengen met de mogelijkheden van sport voor iemand met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking.  Daarnaast komen de warmere temperaturen er weer aan en dan is het natuurlijk extra lekker om buiten te zijn én te handbiken! Of het nu naar de supermarkt, een ronde toeren of over onverharde wegen is: Geniet!